Júróvisionzzzzzzzzzzzz

Mikið fannst mér Evrovision keppnin vera "DULL" þetta árið. Og ekki get ég verið sammála því að framlag Íslands hafi verið frábært. Undankeppnin var þvílíkur skrípaleikur enda fóru þar fyrir hópi Austantjalds þjóðir sem hafa verið leiðandi í allskyns fjölleikahúsatriðum frekar en að vera með áheyrilega tónlist. Allir muna eftir Sircus Billy Smart sem var mannaður Austantjaldsfjöllistafólki og það góðu fjöllistafólki. Mér fannst Selma komast frá söngum en búningar og dansatriði fannst mér ekkert tilkomumikil og ekki passa við lagið. Síðan hreinlega gafst ég upp á að horfa á þetta endemis skattborgargreidda rusl og skipti yfir og horfði á Footballers Wives sem er verulega verra en ekkert. Á laugardeginum var síðan aðalkeppnin sem er engin aðalkeppni þegar Ísland er ekki með. Ég var svo heppinn að á öðru lagi ákvað Ragna að fara að sofa svo ég fór með henni inn og við sofnuðum bæði. Reynt var að koma í mig lífi en einhvern veginn hafði heili minn enga löngun til að slíta sig frá draumadísinni sem sveif um í honum og fara að horfa á þetta "freek show" sem var þarna á ferðinni. Á Sunnudaginn var síðan Sjómannadagsmessan okkar árlega og presturinn blessaður er svo gríðarlega duglegur að draga hingað með sér allskyns lið sem er að stúdera í London borginni. Mér finnst einhvern veginn að hann komi með þessa eilífðarlistamannastúdenta hingað til að réttlæta að þeir séu búnir að vera heila eilífð að nema eitthvað gagnlegt og þurfi að sýna þá fyrir okkur. Eins og mér sé ekki sama, þetta eru þeirra námslán. Í leiðinni var fermdur hálfur íslendingur og hálfur Skoti að nafi John Gunnlaugur. Og svo var kýlt í sig Íslensku bakkelsi af öllum gerðum. Veðrið er aðeins að byrja að líta út eins og sumar núna en asskoti er fæðing þessa sumars búinn að vera erfið.

Kveðjupartý

Allt líður þetta og hver helgin á fætur annarri er pökkuð af hlutum sem þarf að gera. Um fyrri helgi var haldið mikið kveðjupartý í gaðinumhjá okkur í Vindbelg. Komu 53 gestir til þessa teitis sem hófst kl: 5 síðdegis og lauk kl: 4 árdegis. Alvöru partý með grillmat gítarspili og miklu af gargolíu. Veðrið var skaplegt en en frekar svalt. Ég fékk akstursdeildin hérna hjá mér til að smíða tunnugrill úr 200 lítar olíutunnu og svo grillaði ég ofaní mannskapinn á þessu apparati fyrir fólkið. Þetta var "fínar græjur" eins og vinir mínir í Færeyjum segja. Um morgunin eftir þegar ég var búinn ða ganga frá öllu og krakkarnir voru komnir til baka, sagði Örvar þar sem hann stóð og horfði yfir garðinn " voru nashyrningar hérna í nótt" Ég leit undrandi á barnið og spurði "því heldurðu það vinur"? Það er allt grasið svo traðkað hérna sagði stubbur þá. Og víst gat það verið að við höfum verið eins og nashyrningar. Fyrir partýið gekk ég í hús nágranna okkar til að aðvara þær, en flestar í kringum okkur eru ekkjur. Ein þeirra sagði "en gaman ætlið þið að syngja og spila á gítara", "Já eflaust verður kyrjað eitt og eitt þjóðernislag ef ég þekki okkur rétt", svo sú gamla sagði "þá ætla ég að opna glugga svo ég geti heyrt það er svo gaman þegar þið farið að syngja og spila". Svo greinilega eru partýin okkar vel metin hjá sumum. Þetta er partý sem verður í minnum haft fyrir prúðmennsku og skemmtilegheit. Gott að enda svoleiðis.

Hálsakot

Í gær horfði ég lítinn dreng pýndan af fullorðinni manneskju. Alveg satt. Sat á biðstofunni hjá klipparanum mínum og fylgdist með þegar blessað barnið engdist sundur og saman í keng undann vélklippum rakarans þegar þær sörguðu neðsta hluta hársins í hálsakoti drengsins. Og ég minntist þeirra daga þegar við hið hárprúða fólk úr Ljósavatnshreppnum fórum skipulagðar ferðir til Húsavíkur á fund Rúnars klippara. Mikið afskaplega var mér ílla við þann mann og hvernig hann gat verið heila helvítis eilífð að "snyrta" með klippum sínum hárlínuna í hálsakoti mínu. Ég held að ég hafi ekki haft neitt sérlega næmari kítltaugar en gengur og gerist. Ég gruna hinsvegar Rúnar klippara verið lengur með þennan hluta verksins en aðra. Oft var þetta meira verk en nú til dags, því við bræður vorum oft frekar tregir til að fara í þessar hárskerðinarferðir. Enda, sjáðu, var þetta á gullaldar árum síða hársins. Og við vildum frekar fylgja þeim tíðaranda sem Lög ungafólksins færði okkur í gegnum svart hvítt útvarp en að hlaupa um með praktíska sveitaklippingu. Mig minnir að þetta hafi verið cirka 3 skipulagðar ferðir á ári og svo kom kannski ein og ein inná milli. Rétt til getið, farið var; vor, haust og fyrir jól. Þegar ég skrifa þetta sé ég ennþá fyrir mér uppröðunina á borðinu fyrir framan rakarastólinn á horni borðsins var svona glervasi með krómloki í honum blár vökvi og þar voru 10-15 greiður í bleyti og aflúsun. Tjakkanlegur rakarastóll með brúnu áklæði og svo var sett fjöl yfir armana á honum svo að höfuð barnsins stæði uppfyrir bak stólsins. Eins og gerst hafi í gær man ég þetta. Þetta sannar að slæm reynsla barns brennir sig í minningu þess. Ekki veit ég hvort blessaður rakarinn hefur ennþá yndi af því að pína börn, ég efast um að hann sé ennþá starfandi.

Á Flugi fram og aftur í tímabeltum

Ég er þessa stundina í flugi frá Færeyjum til Kastrup þar sem ég mun taka tengiflug til UK. Er þá lokið tveggja vikna sýningartörn. Ekki svo að skilja að mér sé flogið um víðan völl til að sýna mig. Ég er nú ekki svona beinlínis sú týpa eða áhorfilegur. Það er alltaf jafn gaman að koma til Færeyja og í þetta skiptið var veður með besta móti þá daga sem ég stoppaði. Hæglætis blíða og með nettum úrhellum á milli. Og svo eitt rok. Nú eru Bretar í mestu vandræðum því að þeir vita ekkert hvað þeir eiga að kjósa. Blessaðir Tjallarnir, verða alltaf vandræðalegir þegar þarf að taka stórar ákvarðanir. Annars er mér sama hvað verður eða öllu heldur hver verður húsmóðir á Downingstæti 10 í Londonhreppi. Er ekki bara öll vitleysan eins. Þegar hér er komið í pistlinum er ég kominn í aðra flugvél á leið frá Kastrup til Stanstead, frábær þessi lágfargjalda flugfélög, ekkert til, ekki vatn, bara sódavatn, ekki klaki osfrv. Ég komst áðan í vikugamalt DV og get nú ekki annað en velt mér aðeins uppúr því sem þar er að koma fram. Allt voru þetta mikilvægar fyrirsagnir, já já já. Þarna var eitthvert súlkuskott úr Nylon að ná sér í 38 ára gamlan mann. Hinn nýji friðill stúlkunnar var ynntur eftir því hvort hann óttaðist ekki fyrrverandi unnusta stúlkuskotttsins sem mun vera í eymd og grátandi þurrum tárum því hann er félagi í virtum ofbeldisfélagsskap í Reykjavík og slík hörkutól gráta ekki blautum tárum, bara þurrum. Nei ekki hafði hann hugsað sér að óttast hann og þar með var þessari forsíðufrétt lokið. Ja mér hlakkar bara til að flytja til Íslands, ef vandamálin sem eiga heima á forsíðum blaða eru ekki stærri en þetta. Þá er nú bara gott að búa á Íslandi.

Alþjóðlegar samkomur.

Í síðasta pistli varð ég að venda fingrum í kross og yfirgefa þann anda sem yfir mig var kominn því félagi minn var kominn til að fara með mér út á völl og fljúga til Brussel. Í Brussel var haldin árleg sjávarútvegssýning og er það fjölmenn og fjölþjóðleg samkoma í meira lagi. Það var álitið að um 1000 Íslendingar væru saman komnir í Brussel þessa 4 daga sem herlegheitin standa. Að vanda erum við áberandi ekki einungis fyrir okkar Sann Norræna yfirbragð, heldur erum við svo djöfulli skemmtilegir að allra mati. Við höfum tildæmis öðlast heimsfrægð í Sjávarútvegsgeiranum fyrir að kyrja þjóðernissöngva okkar á hinu fræga torg þeirra Brussubúa "Grand Plas" eða Stóra Torgi. Þetta árið bættum við um betur og mættum með okkur gítarleikara til að hjálpa laglausum að fylgja eftir hinni Skagfirskuhestaréttarstemmingu sem kominn var á höfuðborg reglugerðanna. Þetta mæltist vel fyrir og erlendir gestir og sýnendur voru farnir að hjúfra sig uppað Íslendingum á Stóra Torgi því þar var á vísan að róa í gleði og söng. En þessi sýning tekur enda sem betur fer og maður rétt kemst heim um helgina til að þvo úr töskum og strauja og pakka aftur því nú skal flogið til Færeyja og á aðra sýningu. Frændur vorir Færeyingar halda sína sýningu í þessri viku og verður maður því staddur meðal frænda í fjóra daga. Sólin hefur verið duglega að sýna sig undanfarið og hitinn hefur fylgt henni í því verkefni. Vonandi verður ekki rigning og þoka í Færeyjum því þar er mjög fallegt í góðu veðri.