Undarlegir hlutir

Það kraumar undir og allt í vitleysu finnst mér einhvern veginn. Klámhundar eru reknir úr landi af feministum sem síðan myndlíkja fermingarbörnum í klámdrottningar, einhver sagði síðan að þegar þekktir feministar sæju fermingarbörn svoleiðis þá gæti sú hin sama ekki borðað banana nema þversum sökum hugsunarhátts. Ég er orðin svo áttaviltur að ég stend við grænmetisbarinn í Bónus, blóðroðna og lít flóttalega í kringum mig áður en ég sting undir brauðin í körfunni gúrkum og bönunum og vona að ég komist útúr búðinni án þess að verða úthrópaður klámhundur. Nú eru fermingar frammundan og ég sé fyrir mér að ekki geti ég: gaukað að fermingarbarni pening, gefið föt, hvað þá svefnpoka osfrv, allt gæti þetta verið túlkað mér í óhag. Ég skil ekkert í þessu landi lengur. Sumargleðin er kominn í framboð með Ómar Ragnarsson í broddi fylkingar, eða má ég kannski ekki nota þessa samlíkingu? Jakop Frímann Magnússon sem Sjávarútvegsráðherra? Þá hafa aldraðir og öryrkjar verið í valdabaráttu í fleiri vikur og flæmt í burtu frambjóðendur og fylgismenn og á endanum hættu þeir sem stóðu eftir við framboðið eftir að hafa verið í framboði í tvær vikur. Ég veit ekki hvað skal halda. Ekki þori ég útúr húsi fyrir svifriki sem ég sé fyrir mér eins og móðuharðindi og sit því heima og blæs út og þá er rætt um útblásturskvóta. Þetta getur ekki orðið lágkúrulegri umræða en nú hefur skotið upp kollinum eða hvað.............?