Jólafriður með yður

Hér í landi Engilsaxneskra, eru jólin að skírða inn líkt og hjá öðrum þjóðum. Ég hef áður sagt frá jólakaupæði þeirra sem er þó með minna móti þessi jólin og langt undir væntingum kaupmanna. Þeir standa því í röðun fyrir utan útvarps-og sjónvarpsstöðvar til að koma þeim upplýsingum að að fólk skuli koma sér í bæinn og versla meira. Vinkona okkar, ensk, fór í ASDA í morgun (fyrir þá er ekki vita er ASDA svona Hagkaup Skeifunni sinnum þrír) stundvíslega kl: 07:00 og þá var ekki hægt að fá bílastæði. En ég get með sanni sagt að ég hef komið mínum hlutum á hreint fyrir jólin og er búinn að koma jólakortum í póst. Einhversstaðar þiðnar þorláksmessuskatan í litla þorpinu okkar þar sem um 20 manns munu snæða saman skötu frá Fiskbúð Suðurlands í kvöld. Á eftir verður svo hangikjötið soðið svo þá byrja jólin að ganga í garð í Vindbelg það verður alltaf svo jólalegt þegar hangikjötslyktin leggur undir sig híbýli okkar. Það er staðráðinn ætlun mín að vera ekki með neina tilburði til vinnuástundunar milli Jóla og Nýárs. Heldur verður tánum snúið uppí loft of vömbinni líka svo er bara sjá eftir jólin hvort maður sér tærnar fyrir vömbinni þegar jólahaldi líkur. Jólagestirnir okkar eru komnir í hús og allir kubbar púsluspilsins eru að finna sína staði.

Ný brjóst og jólaös

Það getur ýmisleg gerst og líka hér. Auður sendi mig í ASDA á laugardagsmorgunin að kaupa fáein atriði því við vorum búin að bjóða Enskum vinum okkar um kvöldið í villigæs og desert. Þarna barst ég með straumnum í eina þrjá tíma við að reyna ná í körfuna þessum tíu hlutum sem vantaði. það var ekki fyrr en í þriðju tilraun sem straumurinn barst fram hjá mjólkurkælinum og ég gat komið höndum yfir tvo rjóma pela, þá var ég búinn að berast fjórum sinnum í gegnum víndeildina svo oft að ég var kominn með timburmenn. Þá var að stinga sér inní iðuna sem myndi fleyta mér að kassadömu. Ég var úrvinda á þreki og farinn á sál. Mér finnst að það ætti að vera áfallahjálparskýli fyrir utan þessa andskotans stórmarkaði. Það er ljótt að segja þetta en ég kvíð því að fara niður í bæ til að kaupa jólagjafir sem ég get ekki sent Auði eftir, sem eru náttúrulega hennar sjálfrar. Auður var búinn að panta að ég kæmi með henni í morgun með margra vikna fyrirvara að versla jólagjafir fyrir krakkana. Þetta er alveg skelfilegur tími hér og Bretar fara úr límingunni fyrir jólin í þessum verslunarleiðungrunm sínum. Auður kom með þær fréttir handa mér um daginn úr skólanum að ein af bekkjarsystrum hennar tilkynti þeim að hún kæmi ekki í tíma í einar tvær vikur. Ástæðan var sú að það skyldi stækka brjóst hennar. Svo konan sem er einstæð skilaði sér í tíma í kvöld og Auður kom því með framhaldssöguna að segja mér áðan. Sko trendið hér er alment það að brjóststækkanir eru mikilvægari en að eiga fyrir salti í grautinn. Svo ég sé fyrir mér sársoltna heimilsfeður og börn stara hálf hungurmorða á barm húsmóðurinnar og réttlæta þar með tóma diska á borðinu. jæja hvað um það. Bekkjarsystirinn er sem sagt kominn með E-skálar eftir meðhöndlunina. Eitthvað voru aðrar konur að spyrja frekar útí þetta svona eins fólk gerir. Og fengu að vita að aðgerðin var gerð í Tékklandi og ástæðan var að þetta er miklu ódýrara heldur en í ríki Tónýs Blair eða sem nemur 2000 pundum sem sagt gangverð á e-skálum er 2000 pund í Tékklandi en 4000 pund í Englandi. Þetta er svo smyglað í þokkabót. Tollalög segja að þú mátt aðeins koma með inní landið varning að hámarki 200 pund nema að þú getir sannað að hann sé notaður. Alltaf fá þessir tollverðir bestu bitana Það er einnig komið að því að við uppfærum jólalögin okkar með tilliti af svona þáttum og því gætum við sett inní þetta erindi.

Gekk ég yfir sjó og land og hitti fyrir bústna mær. Starði svo og spurið svo hvaðan ertu að koma. Ég er að koma frá Tékklandi Tékklandi Tékklandi Tékklandinu góða

Uppgripamánuður

Það kemur kannski spánskt fyrir sjónir að í Bretlandi er Desember mesti uppgripamánuður í sölu á varahlutum í ljósritunarvélar. Þetta ætti náttúrulega að koma breskt fyrir sjónir en kemur samt spánskt fyrir sjónir. Svona er nú íslenskan afar skemmtileg. Og íslenskan verður meira skemmtileg þegar hún er þýdd beint yfir í ensku. Það eru frægar sögurnar af ástkærum landsliðsþjálfara okkar fyrrverandi sem reynt hefur að hasla sér völl í þjálfun á enskri grundu þegar hann linnulaust snaraði íslenskum orðaleppum yfir á ensku. Leikmenn Stoke skildu ekkert í því örlæti hans fyrir einn leikinn er Guðjón var að stappa í þá stálinu með þessari setningu "so guys lets take them to the bakery". Það kom leikmönnum Stoke spánskt fyrir sjónir að ætla bjóða andstæðingunum uppá bakkelsi fyrir leikinn. En meira um ljósritunarvélar ástæða fyrir árstíðabundnum gróða ljósritunarvarahlutaverslanna í desember er að í auknu mæli eru jólapartý haldin á vinnustöðum og eftir nokkra drykki þá virðist neysla áfengis leiða til að pils og buxur verða lausgirtari en ella og tilhneying til að eiga ljósrit af líkamspörtum sem eru almennt ekki í augnsýn dagsdaglega skynseminni yfirsterkari. Ljósritunarvélar eru hinsvegar ekki uppbyggðar til að umbera þá þyngd sem á þær er lögð. Algengasti varahluturinn sem beðið er um í desember er glerið og sleðinn sem rennur fram og aftur.

Ginið upp og ginið niður

Hvernig sem ég lít málið verð ég meira og meira hissa á öllu því sem þar kemur fram. Krónan á upp leið, styrktartónleikar á niðurleið, tenórinn á útleið, við erum hundleið á ritleið blaðamanna. Mér hefur samt verið upplagt að taka ekki mikið mark á skrifum DV um nokkur mál. En samt er nokkuð ljóst að gengi á einu stykki tenór er frekar hátt. Ekki veit ég hvort mikið er að marka þær ívitnanir sem DV setti fram. En við Íslendingar eigum náttúrulega eftir að gera diskinn hjá Herra Tenór að söluhæsta disk þessi jólin, svona bara til að verðlauna hann fyrir hræsnina. Einhvern veginn leit ég alltaf svo á að styrktartónleikar fyrir krabbameinssjúk börn væri málefni sem flytjendur myndu varla taka túskilding fyrir. Og meira að segja var ég svo bláeygður og ljóshærður að ég hélt að kirkjan tæki ekkert fyrir svona uppákomu. Núna skil ég betur þennan taumlausa áhuga flytjandans og kirkjunnar að standa í þessu veseni. Þetta hefur verið þeim báðum mikilvægur tekjustofn, og lítið annað en árslaun kennara eða verkamanns duga til að fá tenórinn til að opna ginið í einn og hálfan tíma. Að vísu dugði þessi upphæð einnig til að opna á mér ginið svo eins var á með okkur komið að því leiti að ginið á mér féll niður og ég kom ekki upp orði en tenórsginið glenntist uppá gátt og ruddi úr sér gleði og græðgis fögrum tónum. Mér finnst að framvegis á styrktartónleikum eigi manni ekki að vera afhent efnisskrá heldur verðskrá þegar maður kaupir miðann sem maður heldur að renni óskiptur til styrktar góðum málefnum en ekki til styrtar Ítölskum Mafíum

Ég fór til íslands í þar síðustu viku og var í heila 2 sólarhringa, voða yndislegt. Mamma stóð og bakaði fyrir ættarherinn svo allir féngu nóg. Það er nefnilega þannig að þegar maður er á svona hlaupum þá er erfitt að ná til allra svo við gerðum það í fyrra og aftur í ár að stefna öllum sem vildu heim til foreldra minna á Laugardagsmorgninum áður en ég flygi út aftur. Þangað komu að þessu sinni tengdaforeldrar mínir, amma, föðurbróðir minn, bróðir minn og sambýliskona hans og snæddu saman "torfbæjarmorgunverð". Alvöru norgunmat, ekkert keloggs úr pakka. soðiðbrauð kleinur, flatkökur, heimabakað fransbrauð með þykkri skorpu, hangiálegg ostar, skinku og svo gott rjúkandi kaffi. Bara eins og í veislunni miklu í Kattholti. Ég var á ferðinni með 3 Enskum starfsfélögum mínun og gekk bara nokkuð vel hjá mér sú landkynning sem ég þurfti að ynna af hendi. Ég hef svosem ekkert að segja þannig heldur er lífið svona að smella í jólaundirbúning og jólakrotin ready jólaserían kominn upp utan á húsið. Við erum svo búinn að redda öllu sem þarf í jólasteikina svo nú er eiginlega bara eftir að fara í jólabaðið og greiða hárið. Framundan er svo jóladinnerar hjá Fyrirtækinu og jólasíldarboð hjá sveitungum okkar, og jólamessan sem verður haldinn í Dönsku kirkjunni í Hull.