Hringvegavitleysa

Mörg eru æðin sem herja á samlanda okkar og við eigum einig auðveldara með að sjá þessi æði þegar við komum til baka eftir útlegð síðustu ára. Ég var að undra mig á þessu æði allra að arka umhverfis Ísland í ýmsum tilgangi. Það hefur oft verið hættulegt að hafa mikla umferð um hringveginn sökum vanbúnaðar hans sérstaklega þegar kemur að einbreiðum brúm og búfénaði sem hefur einstakan hæfileika til að vera á og utan í vegarslóðum Íslands frá því að þeir mynduðust. Það vakti því athygli mína þegar hver hópurinn á fætur og hjólum öðrum hefur lagt af stað til að arka hringveginn öðrum til framfæris, haltir leiða blinda og þeir sem eru hvorugt annað hvort hjóla þetta eða róa svo er vetnis knúnir japanir inn á milli. Allt er þetta góðra gjalda vert og ekkert hef ég út á það að setja að menn styrki góð málefni. Það sem ég hef undrast er,/ eða ekki sýnast mér allir þessir aðilar vera í líkamlegu formi til að takast á við þetta verkefni. Ég er viss um að mörg Heiðstæðisholtin og Fljótsheiðarnar eystir og vestri muni vefjast fyrir keðjum og skósólum þátttakenda. Þó finnst mér að göngufólkið og hjólakapparnir taki ræðaranum fram í skynsemi. Kannski erum við að horfa þó uppá að ræðarinn verði hetjann okkar þegar allt kemur til alls því það getur varla verið einfalt mál að róa kringum landið á frauðplastbút. En öll þessi traffik bætist ofan á venjulega puttalinga túrista og hjólafólk sem á hverju sumri er sandblásið af bílaumferð á hringveginum. Þið megið kalla mig letingja en ef ég ætti að ferðast um landið þá yrði það ekki á þennan máta. Nú megið þið hætta að kalla mig letingja. Maður fer nú ekki hringinn nema maður sé í fríi er það ekki?.