Minnisleysi

Mikið á maður nú góða að. Það verður seint sem maður getur ekki mært þá eitthvað. Eitt af því sem maður nýtur góðs af eru strákarnir á Arnarfellinu, hálfsmánaðarlega fæ ég 7 kg poka af fréttum og auglýsingum. Og svo gluggar maður í blöðin og sér hvort nokkur sem maður þekkir er í minningargreinum moggans og fygist vel með því hvað er á tilboði í Bónus í Fréttablaðinu. Þeir telja þetta mjög gagnlegt fyrir okkur til að viðhalda orðaforða og þekkingu á því sem er að gerast í landinu góða. Ekki gott að koma heim eftir útlegðina hálfblekktur á máli, sem ég held að gerist nú seint hjá okkur því miðað við hvað við tölum mikið getur þessi þjálfun og þekking ekki tapast og ólíklegt að við endum í mállískum Gísla á Uppsölum. En minnisleysi hefur verið að gera vart við sig hjá mér síðastliðin 38 ár ekkert held ég sem er óeðlilegt. En mig rak í rogarstand þegar ég las í Mogganum, úr síðasta skipapoka, að systkinin á Núpsstað, þau Hannesbörn Filippus 94 ára og Margrét nýorðin 100 ára, myndu mæta vel eftir Kötlugosinu 1918?????? Ég man ekki einu sinni hvar ég setti húslyklanna í gær!!. Þau segja það hafa verið mikinn ljósagang og heiðskýrt.....Ja hérna...að hana minnir klukkan fjögur síðdegis??? Ja mikil óskup. Mér finnst þetta nú bara svo krúttlegt sérstaklega af því að með greininni er mynd af þeim systkinum og Margrét lítur nú ekkert út fyrir að vera hundrað ára. Nei þó ég ætti lífið ða leysa gæti ég ekki tiltekið ákveiðnn dag og sagt til um hvernig veðrið var klukkan fjögur síðdegis.

PLO foringinn farinn

Blessaður karlinn er nú farinn, Mér finnst ég vera búinn að muna eftir honum alla mína ævi. Þessi litli karl með köflóttu drusluna á höfðinu. Hann var stórmenni í augum þjóðar sinnar en ég man hann betur sem frekar lágvaxinn karl sem sem hefur verið eldgamall síðastliðinn tuttugu og fimm ár. Enda getur það ekki annað en tekið á menn að stjórna grjótkasti landa sinna í 40 ár, hvað skyldu þeir vera búnir að kasta mörgum tonnum af grjóti í Ísræelsmenn í gegnum tíðina. Þessi grjótmokstur hefur yfir okkur hina jarðarbúa dunið í fréttatímum í áratugi. En burt séð frá því hlaut að koma að því að karlinn gæfi upp öndina eins og aðrir leiðtogar og kannski skrýtið að honum skuli ekki löngu hafa verið ráðinn bani sem er nokkuð algengt meðal leiðtoga á þessu svæði. Alveg varð ég undrandi þegar fregnir bárust að því í blöðum hér að þeir væru að fara að taka gröfina hans, ekki það að ljóst var að blessaður karlinn yrði nú ekki til stórræðanna ef hann vaknaði og yfirgnæfandi meiri líkur á að hann kveddi. Heldur var það sem gerði mig svo undrandi að þeir stormuðu af stað með tvær jarðýtur, eina gröfu og tvo vörubíla inn á höfuðstöðvarnar hans til að taka gröfina. Og maðurinn er / var ekki nema liðlega 167 á hæð?? Ég ætla að vona að þegar þessar græjur hafa lokið sér af að þeir muni hvar í holuna þeir settu hann svo steinninn verði svona sirka við höfuðlagið

Sálarheill sumra lesanda og flugeldar

Ég ætla að leggja hér nokkrar línur til að létta á sumum lesendum mínum, ég hef fengið uppá síðkastið ábendingar flestar vinsamlegar að ég hafi ekki hrækt á blað orðum í nánast þrjár vikur. Sem er rétt! Það hefur riðið yfir hryðja afmæla að undanförnu þe. hjá afkvæmum mínum og mér sjálfum. Haldið hefur verið upp á þetta með pompi og prakt á ýmsan hátt. Ég fékk á baukinn frá einum ágætum kunningja mínum um daginn þegar ég var að bjóða uppá Roses á afmælisdaginn minn þarna 4 Nóvember sl. Hann voðalega kammó sagði við mig "er virkilega afmæli hjá þér í dag" "já" segi ég eldsnöggt. "Og hvað ertu þá orðinn gamall" segir félaginn. "18 ára" segi ég að bragði. Félaginn verður mjög alvarlegur á svipinn og síðan samúðarfullur áður en hann segir við mig og leggur hendina á öxlina á mér "Lífið hefur greinilega verið þér erfitt!". Ég hef grun um að þeir séu farnir að þekkja mig bölvaðir pjakkarnir og vita orðið hvernig er best að svara mér. Við gerðum sprengjuárás á Healing á Föstudaginn þe. kvöldið þar sem þá var árlegt bonfirenight. Einhverjir okkar (Íslendinganna) höfðu verið búnir að þefa uppi hvar öflugustu flugelda og tertur væri að finna í hreppnum og versluðu sirka eins og kostaði að reka sjoppuna allt árið á einu síðdegi. Þessu sprengiefni var síðan ekið í hjólböruförmum út á opið svæði í miðju nýja hverfinu þegar klukkna var farin að halla í 9 um kvöldið og hafist handa við að koma þessu flestu uppí loftið sumt vildi ekki fara uppúr jörðinni svo það bara sprakk í tætlur þarna innanum okkur, ekki það að við létum það á okkur fá, aðrar fóru stutt og sprungu á þökum nágrannanna. Enginn fórst en það var mál manna að þetta yrði ekki auðveldlega toppað þegar reykinn loks blés í burtu af svæðinu sáum við að við höfðum náð að hrekja inn almenna Breta uppfrá sjónvarpstækju sínum út á götu til að aðgæta hvern fjandinn gengi á og þeir sem mundu eftir heimstyrjöldunum voru eflaust flestir komir niður í kjallara með flashback. Fólk stóð í hópum og góndu meira á þá sem skutu heldur en það sem sprakk í himninum. Jæja þetta gefur þeim eitthvað um að ræða.