Aldarafmæli

Í dag hefði orðið 100 ára Þórður frá Dagverðará. Mikill merkiskarl og sérstakur. Ég varð þeirrar upplifunar aðnjótandi að umgangast hann í eina viku árið 1994 og hvar annarsstaðar en á Arnarstapa á Snæfellsnesi. Ástæða þessa að karli var boðið að vera þar í viku var að Ferðaþjónusta sem ég vann hjá þetta sumar gekkst fyrir svona Arnarstapadögum ekki man ég hvað þetta var nefnt nákvæmlega en eitthvað tengdist nafnið kyngimögnuðum kröftum sem leynast og næra þá er undir Jökli búa. Þórð heitinn fluttum við semsagt inn frá Akureyri en hann var þá orðin vistmaður á dvalarheimili þar. Hans hlutverk var að vera með sagnakvöld á veitingahúsinu 3 kvöld að mig minnir. Það var troðið útúr dyrum öll kvöldin og karl fór á kostum og sögurnar urðu magnaðri með hverju kvöldinu. Milli sagnakvölda var hann á vappi um svæðið og tók menn í einkasögutíma og kenndi mér meðal annars "fræðin" í kvennamálum og þótti honum ekkert tilkoma um afrek mín á þeim sviðum, enda sýndist mér á sögum hans að ég myndi aldrei ná á þann stall sem hann var. Án gríns fór þarna fróður maður um náttúru og sögur og gríðarlega skemmtilegur að hlusta á. Einhvern tímann var gefin út bók um hann eða eftir hann og hvet ég fólk til að lesa þá bók sér til skemmtunnar.

Stafrófskekkur

Í starfi mínu þarf ég að þvælast mikið og víða. Bæði innanlands og erlendis. Þetta er oftast nær mjög gaman og fróðlegt en sumt getur vakið manni leiða. Sérstaklega er það bið á flugvöllum sem ég algjörlega þoli bara ekki. Það eru hrikalega ómannvistarvænir staðir. Óþægilegir og illa hannaðir fyrir það hlutverk sem þeir lenda oftast í þe. seinkanir. Hitt er að vera einn að borða á "veitingarstöðum" úti á landi í miðri viku. Fyrir stuttu var ég á ónefndum stað yfir nótt og fór því að snæða á veitingastað svona eins og maður gerir. Ljóst var strax að óvanur var þjóninn. Ég fæ að vita að súpa dagsins sé grænmetissúpa. Laggó það er fínt hugsa ég og af því að það var mánudagur þá fór maður ekki í neitt fínna en snitsel. Fisk dagsins lagði ég ekki í því að ég vissi að brælur höfðu staðið í nokkra daga og því fiskur dagsins langt frá því að vera fiskur dagsins. Þjónninn, myndarstúlka en óörugg um flesta þætti þjónshlutverksins, örugglega að klára 10unda bekkinn, hvarf inní eldhús og ég heyri að hún ræsir kokkinn úr kvöldfréttunum sem hljómuðu úr sjónvarpstæki inní búrinu. Glamur í diskum og svo kunnuglegt hljóð þegar hurð á örbylgjuofni er opnuð,klang lokuð og bíb bíb bíb sem sagt þrjár mínútur,wwwwwrrrrrriiiiiirrrrrrrrrr......rrrrr og bíng. "Gjörðu svo vel" segir ungþjónninn. Fyrir framan mig var kominn diskur sem var heitari en súpan sem í homum var. Það hefði tekið MAGGI súpuframleiðendan ekki nema sekúndubrot að verða brjálaður yfir þeirri sjón sem flaut í súpudiskinum. Þetta var stafasúpa en greinilegt er að örbylgjuofninn hefur aldeilis ekki kunnað að raða stafrófinu í rétta röð. Stafirnir voru fastir í þremur aðskildum kögglum í diskinum. Súpan fór niður, ég er lítið fyrir að röfla,ljúfmenni, allir eiga séns á einum mistökum. Snitselið var afþýtt í sama röntgentækinu og súpan var hituð og síðan djúpsteikt í feiti dagsins og þá var ég búinn að græða, því af því var nú komið bragð af fiski dagsins. Með þessu átti að vera köld tartarsósa en sökum skorts var boðið uppá koktelsósu eða tómatsósu. Svo koktelsósa var það heillin. Þetta kvöld snæddi ég einn og eina réttinn sem framreiddur var á þessum veitingastað þetta kvöld. Það er erfiður bransi að vera vert úti á landi á mánudagskvöldum að vetri til.