Flöskuskeyti á fjöru

Aldan gljáfrar við hvítan rennisléttan sandinn og og ekki báru að sjá svo langt sem augað eygir út á fagurblátt hafið. Eini skugginn er frá pálmatrjám sem vaxa á bakkanum. Sólarhitinn hlífir engu og ekki er vindi fyrir að fara til að kæla þá er þurfa að afbera daginn þar til myrkur skellur á og gerir vistina loks bærilega og hitastig fellur næginlega til að hægt sé að fara á stjá og safna ávöxtum eða skutla fisk til að borða. Skyndilega verða pírð augun þess vör að eitthvað raskar þessu bláa slétta flaueli sem sjórinn líkist. Augun reyna eftir fremsta megni að stilla skarpleika sinn til að ná mynd á þetta litla fyrirbæri sem líður upp að sandinum en sökum litarleysis hlutarins og skerandi glampa sem kemur á hlutinn þegar hann vaggar í vatnsborðinu er það heiglum hent. Augun hafa nú ásamt restinni af búknum sem þau tilheyra staðið á fætur og augnablik þarfnast sólbrenndur líkaminn stuðnings pálmatrésstofnsins til að halda jafnvægi enda ekki hreyft sig í margar stundir þó ekki sé klukkum til að tjalda á svæðinu hefur hann fylgst með sólinni lúsast yfir sjóndeildarhringinn frá því hún kom upp. Hann heldur af stað niður bakkann og berar iljarnar kiprast undan sjóðheitum sandinum þegar hann gengur. Sandurinn hefur ekki getað leitað skjóls undann miskunarlausri sólinni. Það er því kærkomið þegar hann nær fjöruborðinu og getur látið svalandi sjóinn leika við fætur sér þegar hann veður dýpra eftir þessum glampandi hlut. Flöskuskeyti!? Hann áttar sig áður en hann tekur flöskuna upp og sér miðann sem er inní henni, leynir vonbrigðum sínum því vissulega hefði verið gaman að hafa í henni dreitil af víni frekar en skráfþurrann upprúllaðann pappírinn. Í skugganum undir tréinu nær hann að slá miðann úr flöskunni og hún mun síðan fá hlutverk sem vatnsbirgðaílát. Með uppglennt augun sér hann að miðinn er fyrir hann og á honum stendur að Happdrætti Háskóla Íslands hefur endurnýjað miðann hans með beingreiðslukerfi bankanns. Það er ómögulegt að berjast gegn þessu láni hans. Þetta er þessi fíni inngangur því í dag fékk ég svona skeyti á E-maili þegar ég fékk frá frænda mínum í Ljósavatnsskarðinu póst sem hann sendi af stað 8 ágúst í fyrra eftir að hafa ráðist til atlögu við tölvuöldina og fjárfest sér í svona galdratæki. Ég þakka sem sagt fyrir flöskuskeytið. Mér þótti mjög vænt um að fá það og vonandi fæ ég eins og lofað er í póstinum fréttir frá þeim því það hafa oft verið skemmitlegir pistlar sem hann hefur skrifað.