einn � lokin til a� brj�ta munnvikin �egar tannl�knirinn hennar Krist�nar l�t af st�rfum �urfti h�n >e�li m�lsins samkv�mt a� ver�a s�r �ti um n�jan tannl�kni til a� >taka vi� sko�ununum og vi�ger�unum. > �egar h�n bei� � bi�stofunni hans � lei� � fyrsta t�mann l�t h�n >augun reika um bi�stofuna og rak m.a. augun � vottor� tannl�knisins >sem bar m.a. fullt nafn hans. > Skyndilega mundi h�n eftir �essum h�vaxna og myndarlega str�k er >bar sama nafn og haf�i veri� me� henni � bekk � gagnfr��ask�la um >�a� bil 40 �rum fyrr. H�n var �v� or�in nokku� spennt �egar henni >var bo�i� inn � st�linn en �egar h�n bar�i manninn augum var� henni >lj�st a� ekki var um sama mann a� r��a. �essi gr�h�r�i ma�ur,sem >a�eins var byrja�ur a� f� skalla,og skarta�i dj�pum hrukkum � >andlitinu,var alltof gamall til a� hafa geta� veri� me� henni � >bekk. > Krist�n gat �� ekki h�tt a� hugsa um �etta og �egar hann haf�i >loki� vi� a� hreinsa tennur hennar spur�i h�n hann hvort hann hef�i >gengi� � gagnfr��isk�lann � hverfinu. Hann j�tti �v�. >"Hven�r �tskrifa�istu?" spur�i Krist�n ��. >"�ri� 1962," svara�i hann a� brag�i. >"N�?" hv��i h�n. >"�� hefur �� veri� � bekknum m�num." >"N�j�," sag�i hann og horf�i rannsakandi � Krist�nu. >"Og hva� kenndir ��