þriðjudagur, apríl 11, 2006

Eyrir og gramm!!

Það tröllríða landinu og landanum tvær starfsstéttir. Það má oftast dæma hvað er að gerast í þjóðfélaginu eftir því hverjir eru á glanstímaritaforsíðunum hverju sinni. Það er óyggjandi að á forsíðum íslenskra tímarita hafa færri komist að en vildu og einkennið á þeim ber allt að sama brunni það er til þeirra tveggja starfsstétta sem ég kom inná í upphafi. Fjármálaundrabörn breiða faðm sinn og bros móti smælingjanum sem kaupir tímaritin í von um uppskriftir að velgengni og auðlegð. Ég hef svo sem ekkert verið að hlaupa á eftir þessum tímaritum og er svona felulesandi, lesandi sem aldrei kaupir blaðið heldur sýg ég það í mig á biðstofum ýmiskonar. Það er eins og með DV það er enginn sem kaupir það og samt er þetta áskriftarblað ennþá gefið út. Sem vaxtagreiðandi þá veit ég ekki hvort ég á að vera stoltur eða sár yfir velgengni bankastofnunar minnar. Og ég held að það sé þannig með fleiri. Ef við líkjum þessu við íþróttir þá heldur maður með einhverju ákveðnu liði að það verður svona múgæsing og menn hlaupa um og kaupa auglýsingavörur liða. Ertu búinn að kaupa nýja 2006 búning Glitnis? Hinn hópurinn sem hefur líka tranað sér þarna fram á forsíðum eru fitufræðingar. Við erum sem sagt að horfa á þá tvo hópa sem plokka af okkur krónur og kíló. Annars hafa flestir svona megrunarfræðingar á sér þann stimpil hjá mér að vera sölumenn brostina vona. Það gapti á mér gin um daginn þegar nýjasta drottning fitubardagans, stjórnandi "Heil og Sæl" hellti sýrópi í skál og fór í gula uppvöskunarhanska og óð með hendurnar í skálina og kraflaði í þessu. Brosti sínu blíðasta og sagði að svona yrði ég að innann " að ég myndi karamellusera " ef ég snéri ekki af minni glötunarbraut sem ég væri greinilega á. ?? Ég skil þetta ekki enn þetta með þessa innvortis karamelluhúðun. Hin almenna hvunndagshetja hefur ekki komist að á forsíðum síðan offitubylgja nýríkra gekk í garð. Þetta mun taka enda eins og svo margt og nýjar tískur ryðja þessum útaf forsíðunum. Ég hef hugsað mér að að láta mér fátt um finnast og láta hvorki eyri né gramm af hendi né búk rakna til þeirra og að Vestra sið mun ég ríða inn í sólarlag páskanna með mitt súkkulaðiegg í hendi og karamellusera í friði og ró.