Vandræði bankanna
Útrás bankanna hefur ekki farið fram hjá neinum og stærðargráður sprengt alla þá gráðuboga sem ég þekki til. Það fór um mig nettur hrollur um daginn sem Íslandsbankakúnni þegar félagið snarlega reif merkið niður og skipti um nafn. Enda ekki skrýtið þar sem nafnabreytingar á fyrirtækjum í mínum huga standa fyrir allt annað en velgengni. Glitnir lét sig nú ekkert þessa skoðun mína á sig fá og sendi mér geisladisk með hundleiðinlegum lögum á til að blíðka mig. Og ég sem bý í íbúðinni þeirra. Vinkona mín sem á hlut í banka einum fór á aðalfund hans um daginn. Segir nú ekkert af ferðum hennar fyrr en fundurinn er settur og þá er tilkynnt að hann verði haldinn á ensku svo erlendir fundarmenn geti fylgst með tölunum, ég hélt að vísu að tölustafir væru eins á ensku lyklaborði og íslensku, en hvað veit ég svo sem, ég á ekki hlut í neinum banka og því síður tíglamynsturspeysu eins og Lýður Oddson Lottóvinningshafi. Nú þarna í salnum voru sem sagt íslenskir hluthafar sem kannski voru búnir að leggja lömbin sín inní Búnaðarbankann frá því þeir sjálfir voru lömb eða bara farið vel með fermingarpeningana sína og ekki eytt í neina Ipoda eða eða annann nytsaman búnað. Ekki eru allir hluthafar bankans enskumælandi og til hvers að fljúga inn enskumælandi hluthöfum til að hlýða á móðurmálið sitt á Íslandi, Þetta er ekki einhver andskotans ferðaþjónusta, þetta er banki.. Fólk vildi ekki yfirgefa salinn enda er það róttækt óánægjumerki að labba út af hluthafafundi félags sem er að skila yfirnáttúrulegum hagnaðartölum til þeirra og stjarnfræðilegum arðgreiðslum sem fólk skilur ekki. Grunnhagfræði til sveita er: þú setur niður útsæði og reiknar með 5-7 karftöflum af hverju, þú setur hrút á ær og ert mjög ánægður ef undan koma tvö svo frjósemi útsæðis í banka er okkur sveitamönnum algjörleg hulinn. Nú vinkona mín var ekki per sátt við þetta að sitja fundinn á ensku og skilja ekki alla þá frasa og orðaleppa sem sætu strákarnir í langröndóttu jakkafötunum ruddu uppúr sér. Ég sagði nú að mér fyndist ekki mikið að bankinn splæsti í túlk fyrir þá hlutahafa sem þess þyrftu á fundinum fyrst væri nú verið að ómaka sig við að hafa fundinn á Íslandi. Þetta gerðu nú td Sameinuðu Þjóðirnar og allir sætu þar á fundum með heyrnarskjól og kinkuðu kolli til samþykkis ræðumanni. Hún hafði samt orð á því að veitingarnar hefðu verið mjög fínar.
